ఇంటర్నెట్, సామాజిక మాధ్యమ వేదికలపై గడిచిన కొన్నేళ్లుగా అత్యంత వేగంగా విస్తరించిన ఇంటర్నెట్ శ్లాంగ్ పదాలలో ‘సిగ్మా మేల్’ (Sigma Male) ఒకటి. సంప్రదాయ సామాజిక వర్గీకరణలైన ‘ఆల్ఫా’ నాయకత్వ శైలికి భిన్నంగా, సమాజ నిబంధనలను ధిక్కరిస్తూ, స్వతంత్రంగా, ఒంటరిగా విజయాన్ని సాధించే “లోన్ వోల్ఫ్” పాత్రలను సిగ్మా మేల్‌గా వర్ణిస్తుంటారు. టిక్‌టాక్ ప్లాట్‌ఫామ్‌పై sigma` హ్యాష్‌ట్యాగ్ ఏకంగా 46 బిలియన్లకుపైగా వ్యూస్ సాధించి, ప్రపంచవ్యాప్తంగా మిలియన్ల మంది యువకులను, విద్యార్థులను విశేషంగా ఆకట్టుకుంది.

అయితే, పైకి కేవలం స్వతంత్రత, జిమ్ ఫిట్‌నెస్, వ్యాపార ప్రగతి (Hustle Culture) లాంటి ఆకర్షణీయమైన అంశాలుగా కనిపించే ఈ సిగ్మా సంస్కృతి వెనుక తీవ్రమైన సాంస్కృతిక, మనస్తత్వవేత్తల, సామాజిక ఆందోళనలు దాగి ఉన్నాయని తాజా అంతర్జాతీయ అధ్యయనాలు హెచ్చరిస్తున్నాయి. సినిమా చరిత్రలోని ప్రసిద్ధ యాంటీ-హీరో పాత్రలైన ‘ఫైట్ క్లబ్’లోని టైలర్ డర్డెన్,’అమెరికన్ సైకో’ లోని పాట్రిక్ బేట్‌‌మన్, ‘నైట్‌క్రాలర్’ లోని లూ బ్లూమ్,’బ్లేడ్ రన్నర్ 2049′ లోని ఆఫీసర్‌కే,’టాక్సీ డ్రైవర్’ లోని ట్రావిస్ బికిల్ వంటి వివాదాస్పద పాత్రలను యువత రోల్ మోడల్స్‌గా భావించడంపై విశ్లేషకులు ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తున్నారు.

‘సిగ్మా’ ఆవిర్భావం, నిఘంటువు గుర్తింపు

మెరియమ్-వెబ్‌‌స్టర్ (Merriam-Webster) నిఘంటువు ప్రకారం, ‘సిగ్మా మేల్’ అనే పదాన్ని ప్రత్యామ్నాయ తీవ్రవాద భావజాల కలిగిన థియోడోర్ రాబర్ట్ బీల్ మొదటగా ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చారు. గ్రీకు అక్షరమాలలో 18వ అక్షరమైన ‘సిగ్మా’ను ఉపయోగించి, ఆల్ఫా మేల్ వర్గానికి ప్రత్యామ్నాయంగా, ఒంటరిగా ఉండే విజయవంతమైన పురుషుడిని సూచించడానికి దీనిని ఉపయోగించారు.

2020వ దశకంలో సోషల్ మీడియా వేదికలపై వ్యాపించిన ఈ పదం, కాలక్రమేణా డిజిటల్ కామెడీగా, మీమ్‌లుగా ‘వాట్ ది సిగ్మా’ (What the sigma) అనే వినోదాత్మక పదంగా రూపాంతరం చెందింది. బడి పిల్లలు తరగతి గదుల్లో ఉపాధ్యాయులను కంగారు పెట్టడానికి ఈ పదబంధాన్ని వాడటంతో ఇది జెన్ ఆల్ఫా పాప్ సంస్కృతిలో భాగమైంది. అయితే, ఈ సరదా మీమ్‌ల వెనుక ఉన్న అసలు తీవ్రతను, మ్యానోస్పియర్ సిద్ధాంతాలను గమనించడం ఎంతో అవసరమని సామాజికవేత్తలు సూచిస్తున్నారు.

లండన్ పాఠశాలల అధ్యయనం

ప్రసిద్ధ ‘జెండర్ అండ్ ఎడ్యుకేషన్’ జర్నల్‌లో యూనివర్సిటీ కాలేజ్ లండన్ పరిశోధకురాలు బెట్సీ మిల్నే, డబ్లిన్ సిటీ యూనివర్సిటీకి చెందిన కేథరిన్ ఆర్. బేకర్ ప్రచురించిన అధ్యయనంలో ఆసక్తికర విషయాలు వెల్లడయ్యాయి. లండన్‌‌లోని నాలుగు పాఠశాలలకు చెందిన 12 నుంచి 17 సంవత్సరాల వయస్సు గల 61 మంది విద్యార్థులతో నిర్వహించిన ఫోకస్ గ్రూప్ ఇంటర్వ్యూలలో కీలక సమాచారం వ్యక్తమైంది.

వివాదాస్పద ఇన్‌ఫ్లుయెన్సర్ ఆండ్రూ టేట్ గతంలో యువతపై చూపిన ప్రభావం ప్రస్తుతం గణనీయంగా తగ్గిందని, అతడిని ఒక ‘విలన్’గా, మహిళా ద్వేషిగా అధికశాతం విద్యార్థులు తిరస్కరిస్తున్నారని అధ్యయనం పేర్కొంది. ఆండ్రూ టేట్ ప్రభావం తగ్గినప్పటికీ, అతడి సంస్కృతి నుంచి ఉద్భవించిన ‘సిగ్మా మేల్’ మీమ్‌లు, ఆల్గోరిథమిక్ ఫీడ్‌లు యువతపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతున్నాయి. డ్రాప్ షిప్పింగ్, క్రిప్టోకరెన్సీ పెట్టుబడులు, చిన్న వయస్సులోనే మిలియనీర్లు కావడం వంటి డిజిటల్ కంటెంట్ వల్ల తాము మానసిక ఒత్తిడికి గురవుతున్నామని 14 ఏళ్ల విద్యార్థులు ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు.

జిమ్‌కి వెళ్లి కండలు పెంచడం, కఠినమైన ఆహార నియమాలు పాటించడం సమాజం తమపై రుద్దిన బాధ్యతగా భావిస్తున్నామని విద్యార్థులు పేర్కొన్నారు. యువకులు ఈ సిగ్మా కంటెంట్‌ను “కేవలం జోక్” లేదా “సటైర్” అని పైకి చెబుతున్నప్పటికీ, అంతర్గతంగా తమ అభద్రతాభావాలను, ఓటమి భయాన్ని కప్పిపుచ్చుకోవడానికే హాస్యాన్ని కేడర్‌గా వాడుతున్నారని పరిశోధకులు గుర్తించారు.

వ్యంగ్యాన్ని ఆరాధనగా మార్చుకున్న నెటిజన్లు

సిగ్మా మేల్ సంస్కృతిలో అత్యంత విచిత్రమైన అంశం ఏమిటంటే, హాలీవుడ్ దర్శకులు సమాజంలోని లోపాలను విమర్శిస్తూ, వ్యంగ్యంగా రూపొందించిన పాత్రలను యువత కథానాయకులుగా భావించి ఆరాధించడం.

డేవిడ్ ఫించర్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ‘ఫైట్ క్లబ్’ చిత్రం నిజానికి 90ల నాటి వినియోగదారీ సంస్కృతిని ఎండగట్టడానికి తీసిన వ్యంగ్య చిత్రం. అయితే, రోలాండ్ బార్తెస్ సేమియోటిక్ విశ్లేషణ ఆధారంగా దేవిషా అఫ్యా త్రిసులో జరిపిన పరిశోధన ప్రకారం, ఈ చిత్రంలోని టైలర్ డర్డెన్ (బ్రాడ్ పిట్), జాక్ (ఎడ్వర్డ్ నార్టన్) పాత్రలలో సిగ్మా మేల్ లక్షణాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి:

సమాజ నియమాలను తిరస్కరించడం, విచిత్రమైన దుస్తులు ధరించడం, కార్పొరేట్ ఉద్యోగాన్ని అసహ్యించుకోవడం. మార్లా సింగర్ అనే మహిళ పట్ల ఎలాంటి అనుబంధం లేకపోవడం, స్త్రీలను కేవలం తమ అవసరాలకు వాడుకోవడం. జీవితానికి ఎలాంటి అర్థం లేదని భావిస్తూ, శారీరక ఘర్షణలను పౌరుషానికి సంకేతంగా చూడటం.

బ్రెట్ ఈస్టన్ ఎల్లిస్ నవల ఆధారంగా మేరీ హారన్ తెరకెక్కించిన ఈ చిత్రంలో క్రిస్టియన్ బేల్ నటించిన పాట్రిక్ బేట్‌మన్ పాత్ర ‘సిగ్మా గ్రైండ్‌సెట్’కి చిహ్నంగా మారింది. 80ల నాటి కార్పొరేట్ దురాశ, బ్రాండ్ల పిచ్చి, సైకోపాథిక్ హత్యలను విమర్శిస్తూ తీసిన ఈ సినిమాను, సిగ్మా ట్రెండ్ ఫాలోవర్లు “ఐకానిక్”గా చూడటం వారి ఆలోచనా వైకల్యానికి అద్దం పడుతోందని త్రీ పెన్నీ ప్రెస్ విశ్లేషించింది.

చిత్ర విశ్లేషకుడు ఆండ్రూ లై ప్రకారం, ర్యాన్ గోస్లింగ్ నటించిన ఆఫీసర్ కే (జో) పాత్ర ఒక విచారకరమైన కథానాయకుడికి ఉదాహరణ. తాను ప్రపంచాన్ని కాపాడే “ప్రత్యేక వ్యక్తి” కాదని, ఒక సాధారణ రీప్లికెంట్ అని తెలిసినప్పటికీ, ఇతరుల కోసం తన ప్రాణాలను త్యాగం చేసి జీవితానికి అర్ధాన్ని వెతుక్కుంటాడు. “Ryan Gosling is literally me” అనే మీమ్ ట్రెండ్‌కి ఈ పాత్రే పునాదిగా మారింది.

మనోవిశ్లేషకురాలు డయాన్ బోటా (LCSW) ప్రకారం, జేక్ గిలెన్హాల్ పోషించిన లూ బ్లూమ్ పాత్ర హై-ఫంక్షనింగ్ సోషియోపతికి పరాకాష్ట. నేర వార్తల వీడియోల కోసం మనుషుల ప్రాణాలను, నైతిక విలువలను పణంగా పెట్టే ఈ పాత్ర, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థలోని శ్రమ దోపిడీకి, కరుణ లేని విజయ దాహానికి అద్దం పడుతుంది.

పాల్ శ్రేడర్ రచనలో మార్టిన్ స్కోర్సెస్ తెరకెక్కించిన ఈ చిత్రంలో రాబర్ట్ డి నిరో నటించిన ట్రావిస్ బికిల్ పాత్ర “దేవుడి ఒంటరి మనిషి” (God’s lonely man)గా సమాజంలోని కుళ్లుపై తిరగబడే మానసిక అస్థిరత కలిగిన వ్యక్తిగా కనిపిస్తుంది.

సోషల్ మీడియా యుగంలో మీడియా అక్షరాస్యత అవసరం

ఇంటర్నెట్ మాధ్యమాల్లో వ్యాపిస్తున్న ‘సిగ్మా మేల్’ సంస్కృతి కేవలం సరదా మీమ్‌లకే పరిమితం కాకుండా, యువతలో అసమానతలు, మానసిక ఆందోళనలు, ఒంటరితనానికి దారితీస్తోందని నిపుణులు స్పష్టం చేస్తున్నారు. సినిమాలు, వినోద మాధ్యమాల్లో చూపించే వ్యంగ్య పాత్రలను యథాతథంగా ఆదర్శంగా తీసుకోకుండా, వాటి వెనుక ఉన్న నైతిక, సామాజిక విమర్శలను అర్థం చేసుకునేలా పాఠశాలల్లో , కుటుంబాల్లో క్రిటికల్ మీడియా అక్షరాస్యతను పెంపొందించడం అత్యంత ఆవశ్యకమని పరిశోధకులు ముగించారు.